heart

ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ

Στο βαθύ ανάβλεμμα της ενατένισης, όταν από καρδιάς νιώθεις να σε ζώνει η θαλπωρή του φιδογυριστού φρονήματος της έγερσης, διανοίγεται η ευρεία θέα του διαστελλόμενου χρόνου·  ξαφνικά οι αγωνίες της θνητότητας, της συγκινησιακής τσιγκουνιάς και τα βαριά μαύρα παλτά των επικήδειων υπολογισμών απεκδύονται στο φτερούγισμα του εξωτικού άνθους που πίνει

Continue reading

img_1456

ΕΠΙΠΑΡΟΔΟΣ

  Οτιδήποτε ζωντανό, κάποια στιγμή απουσιάζει οριστικά στο χρόνο όπως προτού γεννηθεί. Η ανυπαρξία όμως έχει ημερομηνία λήξης κι αν την αντέξεις λίγο παραπάνω απ’ το πουθενά του μνήματος, ξυπνάς αναπάντεχα στο εκείθεν πάντοτε της παλιγγενεσίας. Δηλαδή εκεί που ακόμη και η φθοροποιός περιοδικότητα του χρόνου εξαντλείται. Στο σπλάχνο εκκίνησης

Continue reading