No comments yet

ΩΔΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΣΚΕΛΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

Συντάκτης:

 

Η πολυπρισματικότητα αναφέρεται στην ικανότητα ελαστικοποίησης των σεναρίων του μυαλού, την αντικατάσταση των αλυσίδων με ευκολοφόρετα κοσμήματα.

 

Η πολυπρισματικότητα είναι μια δεξιότητα που εξελίσσει ένας νέος τύπος ανθρώπου και δεν αφορά μόνο την πνευματική μας υπόσταση αλλά κυλάει σε όλη τη ζωή που επιλέγει κάποιος να βιώσει. Δεν επικροτεί κλισέ ενδύματα, ούτε τ’ απαγορεύει. Δεν αφορά συγκεκριμένους γλωσσικούς συνδυασμούς, αλλά ούτε τους σνομπάρει. Το πολυπρισματικό πλάσμα αναγνωρίζει ότι η αγάπη είναι μια γλώσσα τόσο σύνθετη όσο και η ζωή μας, μα τόσο απλή όσο και το βίωμα μιας στιγμής. Το πιο ενδιαφέρον, για μένα προσωπικά, είναι η συνειδητοποίηση ότι όλα τα χαρτιά βρίσκονται στο τραπέζι, και ακόμη καλύτερα στο παιχνίδι περιλαμβάνονται τόσα εργαλεία, όσα μπορεί κάποιος να εντοπίσει (γιατί όχι και το ίδιο το τραπέζι…;).

Η πολυπρισματικότητα ψιθυρίζει πολλά ή είναι αινιγματικά φειδωλή, αναλόγως της προσοχής που της δίνεις. Μας φωνάζει πολλές φορές «δεν υπάρχουν κανόνες, όλα παίζουν». Κι όμως η ίδια είναι ένας υπέρτατος κανόνας για όσους μπορούν να το δουν…

 

Σε μια βαρετή ζωή, ένας πρισματικός ιδεασμός είναι αρκετός να σε ξυπνήσει.

Σε μια δυσκολία, ένας πρισματικός άνθρωπος είναι αρκετός να σε ταρακουνήσει.

Σε ένα πένθος, ένα πρισματικό γνωμικό μπορεί να σε παρηγορήσει αποφασιστικά.

 

Πάνω απ’ όλα πολυπρισματικότητα σημαίνει εμπιστοσύνη. Όχι αυτήν που χρησιμοποιούμε αυτόματα όταν αγαπάμε, αλλά αυτήν που διασφαλίζεται με την δεκτικότητα, την προσοχή και την αποστασιοποίηση. Η τελευταία είναι το άνθος που προβάλλει όταν γνωρίζεις πως όλα παίζουν, όλα μπορούν ν αλλάζουν, όλα περνάνε.

Το απαιτητικό που παρατηρώ σε αυτή τη διαδρομή είναι η απαραίτητη διεύρυνση του Εγώ, και δεν θα πω την λέξη εξάλειψη διότι το βρίσκω ανέφικτο, παραπλανητικό και λιγότερο χρήσιμο.

Πολυπρισματικότητα, κατάφωρη ειλικρίνεια.

 

 

Συντονίσου

Comments are closed.